Hendrik Haan into the wild?

12-10-2021 09:23

Hendrik Haan into the wild?

STREEK – Al maanden stond er een fiere haan ‘en garde’ op de hoek van Leeghwaterweg/Zuiderweg. Een prachtdier. Niets kon hem deren. Terwijl het stoplicht groen ging, pikte hij zijn achteloos zijn kostje bij elkaar. Hij was hier de baas, wat een attitude! Maar hij wilde ook gezien worden, en dat begrijp ik als je er zo uitziet. Vol in de veren, die kam, en die machtige dijen, waar Daphne Schippers voor moet buigen. Maar recent heeft hij ook zijn zachtere kant laten zien. En dan die locatie. Een mindblowing stuk Nederland.

Door David Sluis

Cornelis Vreeswijk, bezong het al: 'De Haan en de Hen', een klassieker voor wie 'm nog niet kent. En natuurlijk hebben we onze eigen ‘Hendrik Haan uit Koog aan de Zaan’… die de kraan pardoes open liet staan. Ja ja, maar hier is iets unieks aan het gebeuren. Een haan die kennelijk ontsnapt is en vervolgens zijn eigen koers vaart. Nieuwe natuur?

De plek is best riskant, die kruising aldaar. Het verkeer raast er met 80km/uur. Eén overmoedige daad en je bekomt een ‘road-pizza’. We kunnen niet in een hanenhoofd kijken, maar mijn indruk was dat de haan kennis had van de situatie. En trouwens, de ontsnapte hennen ook. Die kwamen weliswaar later in beeld, maar samen hebben ze het beloofde land bereikt.

Het beloofde land
Wat is dan dit beloofde land? Het is een ronduit on-Hollandse plek gelegen in de Wijde-Wormer, een droogmakerij uit 1626, net voorbij de kruising. Je ziet hoe laag de bodem ligt ten opzichte van de omgeving. Wat we daar zien is een relict. ‘Blauwe zeeklei’ die zich daar lang geleden door de zee zich heeft afgezet. En dit was dan weer van oorsprong ‘gebracht’ door rivieren, die sedimenten afkomstig van erosieve bergen vervoerde richting zee. De veenlagen die zich vormden, onder invloed van verzoeting, zijn daarna weggevaagd door stormen, zo leert de geschiedschrijving en evidentie. Bedijking en drooglegging werd noodzakelijk; de Wijde Wormer is daar.

Er staan daar in de hoek van de ‘Wijde’, als opponent van de Enge, wat nauw betekent, vreemde bosjes met voornamelijk essen. En in zo' n droogmakerij is dit behoorlijk ongebruikelijk. Recentelijk is daar het nodige weggekapt, ik weet de reden niet.

Een jager, enige tijd geleden, attendeerde me er ooit nog op, dat dit een geweldig stuk natuur is. Hij was geïnteresseerd in vleermuizen rond zijn huis en ik heb hem wat boeken geleend, vandaar. Er in ben ik nooit geweest omdat het hek ervoor ‘verboden toegang’ leest.

Wat heerlijk is om te zien, is dat de koeien die grazen op de omliggende weilanden, ook regelmatig in het bos zijn te zien. Waar maak je het nog mee? Koeien in een bos? We hebben het hier niet over Schotse Hooglanders of Wisenten die als natuurbeheer‘middel’ worden ingezet, nee ‘gewoon’ onze melkvee Hollandse zwart/wit koe, ras Holstein-Friesian.

Parasieten zijn een last
Er is daar ook een flinke hoop grond gestort, ik denk zonder vooropgezet plan, althans als koeien speelplaats. Die is inmiddels begroeid, maar ik zag koeien met moeite de bult beklimmen. Alpiene koeien. Ze wilden er gewoon op. Ik wist niet dat ze dit in huis hadden, maar eigenlijk is het logisch als je naar hun naaste verwanten kijkt. Vele dieren schuren in het zand of prut. Parasieten zijn een last, en schuren helpt!

Ja, er gebeuren dingen daar die naturel zijn, maar vergeten. Een koe hoort in een stal toch? Of als in het beste geval in een wei, maar zeker niet in een bos. Maar het laat goed zien waar de dieren behoefte aan hebben. Schaduw, weg van de felle zon op hete dagen. Maar wellicht ook meer? Wat is er gek aan een koe in een bos? Schurken aan bomen dat willen ze. Iets wat tegenwoordig in stallen door allerlei kunstmatige borstels wordt nagebootst. Daar worden koeien gelukkig van, zo is het adagium. Vast, kom eens kijken hier.

Maar ditzelfde verhaal gaat ook op voor familie “De Haan”. Toen ik het zag, dacht ik ineens heel anders over kippen. Kippen zijn niet van hier, en al lang geleden ingevoerd uit Azië, hun oorspronkelijke leefgebied. Maar ze hebben in Nederland behoorlijk ingang gekregen dacht ik zo... Een gewild export product, de kilo-knaller, ik bedoel maar.

Jagerssessies
Een kippen familie op deze manier aanschouwen is gewoon heel raar. Zo kan het dus ook! Scharrelen in de vrije natuur. Nee, geen vrije uitloop zelfs. Echt wild met alle risico’s van dien. Ze lopen daar al een tijdje. Waar is Rein de vos, die in de directe omgeving afgeknald wordt om de kostbare weidevogel populatie te beschermen? Er valt gerust wat voor te zeggen, maar ook weer niet. In ieder geval leeft de familie Haan nog, opmerkelijk?

Terwijl wekelijks, en soms dagelijks, jagerssessies worden georganiseerd in de Wijde-Wormer, ik hoor de knallen vanuit de woonkamer, en ook heel vroeg, soms om 6 uur. Ganzen staan dan op de korrel. Ik heb wel eens staan kijken, hoe dat gaat. Met perfect uitgeruste mechanische ganzen die, als je er geen erg in hebt, levensecht lijken. Ze bewegen als Efteling poppen. Met speakers worden lokgeluiden uitgezonden. De ganzen, ik heb het gezien, trappen daar in. Pang Pang, was het. Een aanvliegend ganzenpaar kwam aanvliegen, naar deze grazige weiden. Ganzen hebben snavels met gekartelde randen, ‘tanden’ dus ze snijden het gras als het ware af. Van hoogte viel de één naar beneden, plof. Als een ‘springer’ van 15 hoog. Het paar werd gescheiden. Dat was het dan. Geen Mieke Telkamp of mooie toespraken. Cake? Wederhelft deed nog een paar pogingen om haar liefde te bereiken. Ze keerde om en om, en om. De jagers zijn bekwaam, ze kennen hun pappenheimers. Het is hun expertise en elke gans is er één. Ze doen hun werk. Hoe kil kun je zijn? Kleiduiven zijn het voor hen. Na vijf verwoede pogingen droop de gans af, terwijl de jachthond het spartelende lijk ophaalde. Zucht..

Moeder de kip
Ondertussen kwam macho Hendrik polshoogte nemen. Ik had mijn auto geparkeerd en liep richting zijn kampement. Het was 'man to man'. Of Hendrik was goed geluimd, of ik leek op een hen, maar hij accepteerde me. De rest van zijn gezin volgde spoedig. Ja, vijf kippen liepen gedwee achter moeders aan. Er waren twee moeders waarvan één duidelijk de lead had. Ik had wat lekkers meegenomen en allen doken vol in het feestmaal, behalve één.

Het was mooi om te zien hoe de rollen waren verdeeld. Hendrik schranste zoveel als hij kon. Af en toe keek hij terloops op om, ja waar om? Hij was zeker niet agressief tegen zijn kinderen, dat niet. Hoe anders was het gedrag van moeders. Terwijl ze dicht rondom de kinderen liep, nam ze zelf geen hap. Ze was alleen maar waaks. Auto’s raasden langs, en bij elke passage keek ze extra oplettend. Hendrik niet. Die moet snel zijn buik vol hebben om het gezin te beschermen tegen ongewenste indringers. Een prima rolverdeling dacht ik zo, of zeg ik nu iets fouts?

Ik realiseerde me dat kippen, net als andere vogels, zich ook in het wild kunnen voortplanten, en dus eieren leggen die uitgebroed worden. Voor inheemse vogels is het natuurlijk vrij laat zo'n legsel. Maar kippen leggen, ik ben een leek, toch het hele jaar eieren, tenminste in gevangenschap?

Recentelijk heb ik noch Hendrik, noch de rest van het gezin gezien? Wat is er gebeurd met hen? Heeft men eieren voor zijn geld gekozen? Wie het weet mag de redactie mailen, want dit verhaal moet een staart hebben!

Deel deze pagina:
Advertenties

RTV Zaanstreek - Drielse Wetering 50 - 1509 KP Zaandam - Telefoon: 075 - 6706106 - E-mail: info@rtvzaanstreek.nl